ZohaibAkhtar

Teksty

Udostępnij

Drodzy ludzie z Kellogg

Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał

[7 listopada 2025]

Właśnie skończyliśmy ostatnie zajęcia. .....a jutro program się kończy.

A ja siedzę i myślę, jak bardzo się myliłem co do tego, czym to wszystko będzie.

Przyszedłem tu po strategię, finanse, operacje, frameworki .... po narzędzia, żeby budować z większym rozmachem i lepiej przewodzić.

I owszem, tego wszystkiego się nauczyłem.

Ale najbardziej potrzebowałem ludzi, których spotkałem po drodze.

Mojej grupy, dzięki której wyczerpujące weekendy zamieniły się w przyjaźnie na całe życie.

Wykładowców, którzy nauczyli mnie, że przyznanie się do niepewności też jest przywództwem.

Administracji, dzięki której każdy tydzień się spinał: grafiki, zajęcia, jedzenie i sale, tak że niemożliwe wydawało się zwyczajne.

Ludzi pracujących za kulisami, którzy nas karmili i sprzątali kubki po kawie, żebyśmy wracali do czystych stołów.

I przyjaciół z każdego zakątka świata, którzy nauczyli mnie o przywództwie, kulturze, pokorze i odwadze więcej, niż zdołałby jakikolwiek podręcznik.

Kiedyś myślałem, że edukacja to to, czego uczymy się w salach wykładowych.

Tak naprawdę chodzi o to, kim się stajemy, kiedy otaczają nas ludzie zewsząd, zajmujący się wszystkim, którzy postanawiają w siebie nawzajem wierzyć.

Edukacji nie buduje program nauczania. Buduje ją wspólnota.

A wspólnota to nie zgoda. To obecność. To bycie przy sobie. To mówienie: Widzę cię i wierzę, że jest tu twoje miejsce.

Jestem mozaiką tego doświadczenia.

Każda rozmowa w każdym mieście, każda dyskusja, każda chwila, w której ktoś poświęcił czas, żeby nauczyć mnie czegoś, o czym nie wiedziałem, że jest mi potrzebne: wszystko to niosę dalej.

Cokolwiek teraz zbuduję, będą na tym wasze odciski palców.

Niektórzy z nas prowadzili z przodu, inni z drugiego szeregu, a jeszcze inni po prostu uważnie słuchając.

Razem staliśmy się czymś, czym nikt z nas nie stałby się w pojedynkę, i to się tu nie kończy.

Zajęcia się skończyły, ale wspólnota trwa.

Dziękuję, że poszerzyliście mój świat. Że zobaczyliście we mnie potencjał, o którym nie wiedziałem. Że dzięki wam jestem lepszy.

I dokądkolwiek teraz pójdziemy… możecie na mnie liczyć, tak jak ja mogłem liczyć na was.

((Z))